Wysokiej Czystości Cena Hurtowa Ekstraktu Usnea Kwas Usninowy 98% HPLC

Wysokiej Czystości Cena Hurtowa Ekstraktu z Usnea Kwas Usninowy 98% HPLC

Co to jest "Kwas Usninowy"?

"Kwas Usninowy" to powszechny, ale nieco nieprecyzyjny termin. Odnosi się głównie do Kwasu Usninowego, który jest najbardziej charakterystycznym i dobrze zbadanym wtórnym metabolitem wytwarzanym przez porosty z rodzaju Usnea. Jednak gatunki Usnea zawierają również złożoną mieszaninę innych kwasów porostowych.

Kwas Usninowy jest pochodną dibenzofuranu, żółto-zielonym pigmentem, który nadaje wielu gatunkom Usnea ich charakterystyczny kolor.

Ekstrakt z Usnea (kwas usninowy) to silny naturalny antybiotyk z bogatą historią, ale jego współczesne użycie musi być oparte na jasnym zrozumieniu jego znacznych zagrożeń, szczególnie w odniesieniu do zdrowia wątroby.

Kluczowe właściwości i tradycyjne zastosowania
Przeciwbakteryjne: Jego najbardziej znana właściwość. Kwas usninowy zakłóca błony komórkowe bakterii i hamuje oddychanie mitochondrialne, co czyni go skutecznym przeciwko wielu bakteriom Gram-dodatnim, takim jak Staphylococcus aureus (w tym niektóre szczepy MRSA) i Streptococcus pneumoniae.

Przeciwgrzybicze i przeciwpierwotniakowe: Wykazano aktywność przeciwko niektórym patogennym grzybom i pierwotniakom, takim jak Candida albicans i gatunki Leishmania.

Przeciwwirusowe: Niektóre badania wskazują na aktywność przeciwko niektórym wirusom, w tym grypie i wirusowi opryszczki pospolitej (HSV).

Przeciwzapalne i przeciwbólowe: Stosowane miejscowo w celu zmniejszenia obrzęku i bólu w ranach, skręceniach i infekcjach.

Tradycyjne i nowoczesne zastosowanie:

Historycznie Usnea była używana w różnych kulturach (Europa, Azja, Ameryka) do opatrywania ran, leczenia infekcji dróg oddechowych (jako nalewka lub herbata) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowych.

Obecnie znajduje się głównie w zastosowaniach miejscowych (kremy, maści, żele) na infekcje skóry, trądzik, grzybicę stóp oraz w produktach do higieny jamy ustnej (płyny do płukania ust, pasty do zębów). Stosowanie ogólnoustrojowe (wewnętrzne) jest znacznie mniej powszechne i wymaga ostrożności.